من که هنوز نگفته‌ام چطور
با خیالت
و چشم‌هام
و این اتاق نارنجی
خانه می‌سازم!
گفته‌ام؟

در خاطراتم دست می‌برم
کاری می‌کنم
که از اول
باشی
از روزی که عشق را شناختم.

هی خانه می‌سازی
با کتاب
و من
هی کتاب‌ها را می‌ريزم.

نداشتم در تو می‌دويدم
به تو رسيدم؟
نداشتم باز به خاطراتم نگاه می‌کردم
قطاری مرا پياده کرد
که تو سوار شدی؟

من
تو را
صورتی می‌بوسم
تو مرا سبز و آبی بباف
يک رج سبز
يک رج آبی
يا هر رنگی دوست داری
اگر خواستی
همه را نارنجی بزن.

عباس معروفی

............................

میخواهم بگذارم این پنجره ی نارنجی که از لا به لای آنهمه طراوت و سبزی آنجور دلبرانه برق می زند و انگار یک زندگی گرم را با همه ی بهانه های خوشبختی اش پشت آن قاب پنهان کرده است همین جا بماند.
تا روزی نو
و حرفهایی نو .. 

من که هنوز نگفته ام چطور
با خیالت
و چشم هام
و این اتاق نارنجی
خانه می سازم
گفته ام؟